Sorry, ik zoek een lichte, zachte wijn,
die me in de blanke boezem van mijn geliefde kan brengen.
Chardonnay Beaulieu? - Nee, Mary Albright.
Ik zal eens kijken. - Hij moet wel met ham samengaan.
Kijk uit. Veel van die flessen zijn meer dan een jaar oud.
Dick, wat leuk. Een romantische ontmoeting met iemand die jou haat.
Nee, Tommy. Mary heeft nog gevoelens voor me.
Ik moet snel haar liefde en vertrouwen herwinnen.
Neem me niet kwalijk, voert u ook Spaanse vlieg?
Dick, koop wat burrito's en blikjes bier en ga er gewoon voor.
Iemand ontvangen kun je echt niet. - Daar heb je vrienden voor nodig.
Ja, succes, miss Persoonlijkheid. - Zwijg, etter. Ik ben ermee bezig.
Ik mis die steelse blikken op kantoor,
de geheime briefjes... Het friemelen was ook leuk.
Als het toch zo geweldig was, waarom zeurde je dan altijd?
Dat deed ik niet. - Jawel.
Dan was het, omdat ik niet wist waar ik al mijn geluk moest steken.
Geloof me, na mijn avances staan onze tandenborstels...
...voor de ochtend weer haren tegen haren.
Om zevenen is hij thuis met zijn borstel in z'n oog.
Kijk, onze vlijtige leerling. Alleen in de kamer met zeldzame boeken.
Nou, deze boze professor is ontgoocheld over je cijfers.
Nu niet, ik heb haast. - Grapje. Ik ben het, Dick.
Had je iets, Dick?
Ik ben hier... Nou, je zei dat je nog iets voor me voelde.
Ik wist dat ik dat ooit op mijn brood zou krijgen.
Ik wou daarop reageren met een romantisch interludium.
Eerst een reünietoast met champagne.
En dan naar het reservoir voor een picknick.
Ik wijzig mijn plannen niet voor een glas champagne.
Geen glas, een hele fles.
Ik heb geen tijd. Het verleden wis je niet zomaar uit.
Waarom zou je dat willen? Denk terug aan de romantiek.
De ruzies. - Het gelach.
Het gegil. - De liefdesnachten.
De vernederingen afgewisseld met willekeurige daden van waanzin.
Uit de weg.
Het is na zevenen. De lift is uitgeschakeld. We moeten te voet.
We zitten vast. Misschien wel de hele nacht. Met z'n tweeën.
Wat doe je? - We gaan Dick troosten.
Hij zal kapot zijn van Albrights afwijzing.
Ja, de arme zak.
Hij had er al moeten zijn. Ik ben vaak afgewezen. Dat duurt maar even.
Wat zou er zijn? - Ze heeft hem teruggenomen.
Precies. We moeten hem tegenhouden. - Zijn tandenborstel hangt er vast al.
We gaan!
Is dit niet wat egoïstisch van ons? - Nee.
We gaan!
Wat ben je aan het doen? - Ik zoek een geheime doorgang.
Maar pas op. Misschien stoten we op een nazi. Of zelfs een mummie.
Dick, dit is jouw schuld. Doe tenminste iets constructiefs.
Zie je, er zijn nog mensen. Wij zitten opgesloten.
Geweldig, zij zitten ook vast. Nou ja, ieder voor zich.
Dit is niet te geloven. - We moeten tot morgen wachten.
De bibliotheek is morgen dicht. - Op zaterdag?
Dick, dit is geen goeie school.
Wacht, ik heb morgen een Tupperware- feestje. Nina zal daar zijn.
Nina zal het dan wel snappen en me komen redden.
En mij? - Wat dan ook.
Nou, dat is reden genoeg voor een feestje.
Hoe romantisch.
Schenk die verdomde champagne in.
Doe open, Dick. We laten dit niet gebeuren.
Ik kijk boven. - Ik in de kelder.
Die is er niet. - Dan zit mijn werk erop.
Ik heb pauze, mensen.
Hier beneden is niks. - Hè, jakkes.
Heb je ze betrapt? - Nee, ik heb een badparel opgegeten.
Heeft Albright heel kleine handjes? - Nee, waarom?
Moet je die broodjes zien. Haar ijskast ligt vol klein eten.
Daarvan krijg ik er wel twaalf in mijn mond.
Daar wil ik om wedden. - Ik doe mee.
Het kon erger. Ik ben blij dat ik samen met jou opgesloten zit.
Hoeveel honger je ook krijgt.
Je zal nooit aan mijn been beginnen te knagen.
Niet dan, Mary?
Jij hebt dit zo gepland.
Nee, volgens mijn plan waren we nu aan het doen.
Onder een den bij het reservoir.
Op de grond? - Niet op de grond.
Ik heb een krant meegebracht.
De katern vrije tijd. Echt iets voor jou.
Albright heeft te gekke spullen. Waarom zou ze mij nooit vragen?
Omdat je een geflipte eland bent.
Hé, jullie moeten dit elektrische oorstokje echt eens proberen.
Daar zijn ze. Doe of we hier pas zijn.
Geen klootzak, beweging.
Don, wat doe jij hier? - Albrights stil alarm ging af.
Ik heb niks gehoord. - We dachten dat er een inbreker was.
Niet meer sinds wij hier zijn.
Jullie? - Dacht je dat wij een sleutel hadden?
Maar inbreken is een misdrijf.
Dit kan niet. Ik moet jullie oppakken.
Kun je geen oogje dichtknijpen?
Ik vrees van niet, Sally. Voor één keer dan.
Maar jullie moeten weg. - We gaan meteen, Don.
Het is in orde, Rico. Gewoon een wasbeer.
We moeten hier weg. - Ze heeft betaaltelevisie.
Ik weet niet wat het is. - Klinkt goed.
Ik herinner me nog de eerste keer dat ik je zag.
Je stapte binnen als hét haantje de voorste.
Je wist wat je wou en je nam het ook.
Zoals een kat... Wat neemt een kat eigenlijk?
Kattenvoer? - Dat is het.
Ik herinner me de eerste keer dat ik jou zag nog, Mary Albright.
Ik vond jou een vuurbol in een jurk.
Jij had mijn nummer wel door. - Dat had ik van Nina's rolodeck gepikt.
Ik moet iets bekennen. Ik was degene die altijd belde en zei:
Hallo, vuurbol. En dan hing ik op.
Dat heb ik altijd al geweten.
Ik zal je iets zeggen. Ik heb je wel er voor laten zweten.
Zo is Mary Albright. Ik geef het niet zomaar weg.
Nu helemaal niet meer.
Goeiemorgen. - Heb ik iets gemist?
We hebben Beastmaster's revenge nog drie keer gezien.
En je maakt me niet wakker? Wat komt er nu?
The English patient. - Laat maar.
Daar zijn ze. Op jullie plaats.
Dat zijn ze niet. - Hoezo niet?
Waarom zou ze bij zichzelf aanbellen?
Hallo, jij moet Mary Albright zijn.
Anders was ik een inbreker die niet was weggegaan...
...hoewel de politie dat had gezegd.
Suzie Martin. Van Tupperware? Vandaag is je groot feest.
Mijn feest? - Alle displays liggen in de auto.
Hé, grote kerel, help je even?
En onthou het, dit is jouw feest. Dat maak je of dat kraak je. Kom op.
Dit is raar.
Weet je wat dit betekent? - Nee, Mary. Wat?
Ik organiseer mijn eerste feest.
Mijn God. Word wakker.
Dick, hebben we? - Hebben we wat?
Je weet wel. - Ik weet het niet.
Ik denk van wel. Ik weet het niet zeker.
Ik wed van wel. Hé, weet je wat dat betekent?
We zijn weer samen. We zijn een stel.
Help. Help me dan. Haal me hieruit.
We zijn weer samen.
Dick, ik wil dit heel duidelijk stellen.
We zijn niet opnieuw samen. Wat er ook is gebeurd...
Als het al is gebeurd. Het had niet gemogen.
Nou, als het is gebeurd, dan was het vast geweldig.
Waarom laat ik zoiets gebeuren? - We hadden het toch prima samen.
Hebben wij in dezelfde relatie gezeten?
Telkens als ik je denk te kennen, kom je met een nare verrassing.
Het is je opgevallen.
Kom, we kunnen het slot met iets zwaars kraken.
Kijk, daar is een luchtgat. - En daar een lamp. Concentreer je.
Het leidt vast ergens naartoe. - Mijn dappere, kleine Mary.
Je bent geweldig. Ik zal je niet tegenhouden. Dat zou je niet willen.
Dat is de avontuurlijke geest die ik...
In dat luchtgat. - Okido.
Kom op, Mary. Ik ben er door. Je kunt het ook. Zet je af.
Wat ben je toch een idioot.
Deze idioot bedacht wel dat jouw panty's als levenslijn konden dienen.
Laten we nou maar gewoon vertrekken.
Moederlief.
Niet huilen. Want dan begin ik ook. En wie gaat mij tegenhouden?
Durf me niet te knuffelen.
Nee, er zit een dode spin in je haar.
Ik lieg. Ze leeft nog.
Hé, Tommy. Waar is Dr Albright?
We denken dat ze ergens met Dick ligt te vrijen.
Mijn God, hoe kan ze zo stom zijn? - En hij dan.
Kunnen we het erover eens zijn dat ze allebei stom zijn?
Heeft niemand gemerkt dat ze er niet is?
Om het feestje te redden, hebben we gezegd dat haar ouders dood zijn.
Ik kan maar beter helpen. - Dat is niet nodig.
Ik heb iets spannends. Als de wortelhouder al beviel,
dan is dit helemaal het neusje van de zalm.
Hier is de supersnackkoker.
Ja, ik weet het.
Dit dingetje is ontworpen voor mama's met hongerige kleintjes.
Hebben ze honger? In de auto, het park, het zwembad. Eten maar.
Ik ben geen moeder, maar ik wil er wel één.
Weet je wat ik ruik? Een koopje. Ik ga het even halen.
Wat is dit eigenlijk? - De balzaal van de rector.
Nee, dat denk ik niet. Het lijkt me eerder een opbergruimte.
The Hardy Boys. Oude lesboeken. Wat doet die rommel hier nog?
Ik zal die Hardy Boys weggooien.
Mijn God. Dit is mijn proefschrift.
Twee jaar werk en dat ligt hier?
Dit moet het archief zijn.
Het ligt in een doos met het opschrift Suikergebak.
Dit was goed, verdorie. En dat bewaren ze hier.
En in die vijftien jaar is het maar één keer uitgeleend.
Dat spijt me, Mary. Ik weet niet wat te zeggen.
Champagne?
Bedankt, Sally. Het was geweldig. - Het was te gek, hè? Daag.
Dit was fantastisch. En wat een buit. - Ik ben dol op mijn chipssombrero.
Niet zo snel, compadre.
Deze sombrero wacht al een half uur op deze jongen.
Net als die hamburgerbus.
Die hoort bij het bollenblik en dat krijg je niet.
Dat hoort bij de aanrechtcollectie. Mijn aanrechtcollectie.
Nu klets je uit je nek. - Genoeg.
Het was mijn feest. Ik beslis. - Wij hebben geholpen.
Ik heb deze baby gedragen. Dit was hét Tupperwarefeest van het jaar.
Dus ik beslis en niemand raakt iets aan.
Nee, dat klopt niet. We zaten samen in dit schuitje.
Partners. Iedereen dezelfde rechten.
Rustig. Waarom gaan jullie niks te eten halen?
Dat zou je wel willen. En dan ben jij weg met het bollenblik.
Dat zou ik nooit doen. Ik dacht dat jullie wel een minibroodje wilden.
Broodjes? Broodjes?
Wij hoeven geen rottige broodjes.
Wauw. - Ik weet het. Drie na elkaar.
Verdorie.
Toen ik dit schreef, was ik jong en had ik nog een hoop dromen.
En weet je wat? Ik kletste ongelooflijk uit mijn nek.
En dit vond ik goed? Dit hoort hier thuis bij het afval.
Ik begrijp je. - Dat kan niet.
Ik weet ook hoe je geheugen je kan misleiden.
Ik herinner me onze relatie als rozig, maar het bleek een heuse nachtmerrie.
Het was niet altijd zo slecht. Vaak wel,...
...maar soms viel het wel mee. - Meen je dat?
Wat je in hoofdstuk 11 over de Maya's schreef, was prachtig.
Jij hebt het gelezen. Jij hebt het uitgeleend.
Tuurlijk. Ik heb het een week te lang gehouden. Ik kreeg drie dollar boete.
En het beviel je? - Het was goed.
Het was geen drie dollar waard, maar wel goed.
Dus jij was dat. Wat een leuke verrassing.
Het is dus toch niet zo erg om hier met mij te zitten, hè?
Wat ruik ik?
Ik was bang om te verdwalen.
Ik heb wat schimmelkaas gelegd. De kachel is vast aangeslagen.
Champagne?
Wild weekendje gehad? - We zaten in de bibliotheek.
Echt waar? - Ja, echt waar.
We zaten opgesloten. - Luister, het gaat me niks aan.
We zaten opgesloten in de bibliotheek.
Juist, ruikt u daarom naar goedkope champagne?
Goedkoop misschien, maar er was wel ruim voldoende.
Schrap mijn lessen. Ik ga zes uur liggen weken.
Betekent dit dat jullie? - Ik weet niet wat dit betekent.
Ik heb wel een paar dingen geleerd. En hij is toch wel charmant.
Op zijn manier. - Op zijn manier...
Hij zit vol verrassingen en het is toch wel leuk om te worden verrast.
Nina, ik ga naar de les. Probeer die stank uit mijn broek te krijgen.
Verrassing.
Ik snap die rekening niet.
Ik heb Beastmaster's revenge geen vier keer gezien.
Ik weet zelfs niet wat dat is.
Dat klinkt intrigerend, maar ik heb het niet besteld.
En wat is Ultimate Warrior Bloodbath 98?
Nee, wacht, dat heb ik wel besteld.
Ondertiteling: C@pt. Proton